کیش جزیره ای در خلیج فارس در سواحل جنوبی ایران است. بخشی از استان هرمزگان ایران است. با توجه به موقعیت منطقه آزاد تجاری آن، به عنوان بهشت مصرف کنندگان، با مراکز متعدد، مراکز خرید، جاذبه های توریستی و هتل های استراحتگاهی شناخته می شود. جمعیت آن 26000 نفر تخمین زده می شود و سالانه حدود 1 میلیون نفر از این جزیره دیدن می کنند.
کیش قدمتی طولانی در حدود 3000 سال دارد که در گذر زمان به نام های مختلفی مانند کامتینا، اراکیا، آراکاتا و غیس خوانده می شود. در سال 325 قبل از میلاد، اسکندر مقدونی نیارکوس را مأمور کرد تا سفری به دریای عمان و خلیج فارس را آغاز کند. نوشته های نیارکوس نشان می دهد که او در قرن چهارم قبل از میلاد از آراراکتا دیدن کرده است. توصیفات او از آراراکتا دقیقاً با ویژگی های کیش مطابقت دارد.
دامداری و کشاورزی کنونی کیش شبیه به روش کشاورزی سنتی و حتی با فعالیت محدودتر است. بقایای کرت پراکنده و مزارع در کیش نسبت به جمعیت اندک آن دوره مزرعه و باغ را نشان می دهد. وجود آثار کانال و نهرهای دیرینه ای که برای جریان آب باران رفته و چاه های قدیمی پر شده به دلیل رسوب خاک، همگی بر این ایده تاکید دارند. اگرچه چهره فعلی جزیره نسبت به گذشته کاملاً تغییر کرده و جنبه های طبیعی جزیره به دلیل احداث ساختمان های خدماتی متعدد و سایر امکانات شهری و مجموعه های تجاری از جمله بازارها، اقامتگاه های توریستی و ساخت و سازهای مدرن متفاوت از جمله تولیدی، صنعتی تغییر یافته است. ، مجموعه های تجاری و گستردگی فعالیت های عمرانی در مقایسه با ظرفیت بیولوژیکی آن بسیار زیاد و خارج از ظرفیت می باشد.
عظمت، توانایی، قدرت خلاقیت، نیّت و کوشش در احیای یکی از سنت های ایرانی پدیدار شده است. کسانی که دهها قرن پیش در جزیره کیش زندگی میکردند، با هوش ذاتی ایرانیشان در ساخت قناتها - زیر کانال زمین - که بیشتر به قنات یا کاریز معروف بودند، در جستجوی آب آشامیدنی، لایههای مرجانی جزیره کیش را نوازش کردند و جایزه گرفتند. آب شیرین» یا به قول مردم اینجا «آب شیرین». قرن ها بعد آب شیرین جزیره کیش نه تنها تشنگی ساکنان محلی را برطرف می کرد، بلکه با صدور آن به کشور همسایه، ساکنان محلی می توانستند آن را با شکر یا پول نقد معاوضه کنند.
امروزه کاریز کیش به یک پدیده منحصر به فرد جهانی تبدیل شده است. کانال باستانی و زیر سطح جزیره کیش با موزه، گالری های هنری، کارگاه های صنایع دستی، چای/قهوه فروشی های سنتی و مدرن گسترش یافت. طول کنونی مجموعه زیرزمینی حدود 3000 متر است و بازدیدکنندگان این انتخاب را خواهند داشت که در داخل آن قدم بزنند یا با قایقهای برقی/پدالی حرکت کنند و زیباییهای آن را در کشتی ببینند.
با این حال هنوز روستاهایی با چند گاو و گوسفند و بز و شتر وجود دارد. اگرچه گاوها در جزیره کیش گوشت و پروتئین تهیه می کنند، اما از آنجایی که همگی از گیاهان طبیعی استفاده می کنند، مشکل ساز هستند و باید سریعا چاره ای اندیشید. غذای جانوران بخصوص بزها در سالهای کم بارندگی و خشکی آسیب زیادی به پوشش طبیعی جزیره وارد می کند و همچنین باعث تنگی زندگی و تغذیه چندین گوزن رها شده در طبیعت می شود.
کیش جزیره ای در خلیج فارس در سواحل جنوبی ایران است. بخشی از استان هرمزگان ایران است. با توجه به موقعیت منطقه آزاد تجاری آن، به عنوان بهشت مصرف کنندگان، با مراکز متعدد، مراکز خرید، جاذبه های توریستی و هتل های استراحتگاهی شناخته می شود. جمعیت آن 26000 نفر تخمین زده می شود و سالانه حدود 1 میلیون نفر از این جزیره دیدن می کنند.
کیش قدمتی طولانی در حدود 3000 سال دارد که در گذر زمان به نام های مختلفی مانند کامتینا، اراکیا، آراکاتا و غیس خوانده می شود. در سال 325 قبل از میلاد، اسکندر مقدونی نیارکوس را مأمور کرد تا سفری به دریای عمان و خلیج فارس را آغاز کند. نوشته های نیارکوس نشان می دهد که او در قرن چهارم قبل از میلاد از آراراکتا دیدن کرده است. توصیفات او از آراراکتا دقیقاً با ویژگی های کیش مطابقت دارد.
دامداری و کشاورزی کنونی کیش شبیه به روش کشاورزی سنتی و حتی با فعالیت محدودتر است. بقایای کرت پراکنده و مزارع در کیش نسبت به جمعیت اندک آن دوره مزرعه و باغ را نشان می دهد. وجود آثار کانال و نهرهای دیرینه ای که برای جریان آب باران رفته و چاه های قدیمی پر شده به دلیل رسوب خاک، همگی بر این ایده تاکید دارند. اگرچه چهره فعلی جزیره نسبت به گذشته کاملاً تغییر کرده و جنبه های طبیعی جزیره به دلیل احداث ساختمان های خدماتی متعدد و سایر امکانات شهری و مجموعه های تجاری از جمله بازارها، اقامتگاه های توریستی و ساخت و سازهای مدرن متفاوت از جمله تولیدی، صنعتی تغییر یافته است. ، مجموعه های تجاری و گستردگی فعالیت های عمرانی در مقایسه با ظرفیت بیولوژیکی آن بسیار زیاد و خارج از ظرفیت می باشد.
عظمت، توانایی، قدرت خلاقیت، نیّت و کوشش در احیای یکی از سنت های ایرانی پدیدار شده است. کسانی که دهها قرن پیش در جزیره کیش زندگی میکردند، با هوش ذاتی ایرانیشان در ساخت قناتها - زیر کانال زمین - که بیشتر به قنات یا کاریز معروف بودند، در جستجوی آب آشامیدنی، لایههای مرجانی جزیره کیش را نوازش کردند و جایزه گرفتند. آب شیرین» یا به قول مردم اینجا «آب شیرین». قرن ها بعد آب شیرین جزیره کیش نه تنها تشنگی ساکنان محلی را برطرف می کرد، بلکه با صدور آن به کشور همسایه، ساکنان محلی می توانستند آن را با شکر یا پول نقد معاوضه کنند.
امروزه کاریز کیش به یک پدیده منحصر به فرد جهانی تبدیل شده است. کانال باستانی و زیر سطح جزیره کیش با موزه، گالری های هنری، کارگاه های صنایع دستی، چای/قهوه فروشی های سنتی و مدرن گسترش یافت. طول کنونی مجموعه زیرزمینی حدود 3000 متر است و بازدیدکنندگان این انتخاب را خواهند داشت که در داخل آن قدم بزنند یا با قایقهای برقی/پدالی حرکت کنند و زیباییهای آن را در کشتی ببینند.
با این حال هنوز روستاهایی با چند گاو و گوسفند و بز و شتر وجود دارد. اگرچه گاوها در جزیره کیش گوشت و پروتئین تهیه می کنند، اما از آنجایی که همگی از گیاهان طبیعی استفاده می کنند، مشکل ساز هستند و باید سریعا چاره ای اندیشید. غذای جانوران بخصوص بزها در سالهای کم بارندگی و خشکی آسیب زیادی به پوشش طبیعی جزیره وارد می کند و همچنین باعث تنگی زندگی و تغذیه چندین گوزن رها شده در طبیعت می شود.
اجاره ویلاهای جنگل های سبز رشت