foroughsky

هدف این نمودار این است که در مورد شما کاملاً روشن شود
بخش های مشتری، ارزش پیشنهادی شما، زنجیره ارزش و سود شما
مکانیزم مدل کسب و کار شما را برجسته می کند و آن را قابل درک می کند،
در حالی که در عین حال پایه و اساس نوآوری آینده را می گذارد. ما به این می گوییم
صورت فلکی "مثلث جادویی" به دلیل تنظیم در یک گوشه (برای
به عنوان مثال، بهینه سازی تولید درآمد در پایین سمت چپ) به طور خودکار نیاز به تغییر در دو گوشه دیگر دارد

نوآوری یک مدل کسب و کار مستلزم اصلاح حداقل دو مورد از این چهار است
ابعاد تلاش برای نوآوری صرفاً ارزش پیشنهادی صرفاً
به عنوان مثال منجر به نوآوری محصول می شود. سه مثال زیر
نشان می دهد که چگونه شرکت ها دو یا چند عنصر از خود را نوآوری کرده اند
مدل کسب و کار یا با اشاره به منطق صنعت غالب و یا به آنها
مدل کسب و کار سابق:

در سفر به کیش اجاره سوئیت و ویلا بهتر است یا رزرو هتل

●● Dell: این شرکت فناوری رایانه روی Direct تمرکز کرده است
فروش از سال 1984. برخلاف سایر رقبا مانند HewlettPackard یا Acer، هیچ واسطه ای در این کار دخالت نمی کند (چگونه؟). از این رو دل قادر است
برای ارائه محصولات سفارشی با هزینه کمتر (چه؟). دریافت سفارشات
دل به طور مستقیم از مشتریان، اطلاعات ارزشمندی در مورد واقعی به دست می آورد
تقاضایی که آن را قادر می سازد موجودی و شبکه شرکای خود را مدیریت کند
کارآمدتر (چگونه؟). این شرکت همچنین درآمد بیشتری ایجاد می کند
با یک مفهوم افزودنی (الگوی مدل کسب و کار «افزودن» است
توضیح داده شده در بخش دوم کتاب، صفحه 83) که در آن مشتریان
می تواند اجزای اضافی را برای مطابقت با محصول پایه انتخاب کند و بنابراین
کامپیوتر شخصی شده خود را پیکربندی کنند (چرا؟). با اشاره به
مدل کسب و کار غالب صنعت، دل تمام زوایای آن را اصلاح کرده است
مثلث و منطق جدیدی از نحوه ایجاد و گرفتن ارزش ایجاد کرد.

●● رولزرویس: این سازنده موتور هواپیما بریتانیایی یک
مدل کسب و کار نوآورانه به نام «قدرت در ساعت» (کسب و کار
الگوی مدل "قرارداد مبتنی بر عملکرد" در شرح داده شده است
بخش دوم کتاب، صفحه 257)، که به موجب آن خطوط هوایی پرواز را خریداری می کنند
ساعت به جای خرید موتور هواپیما به طور کامل (چی؟ چرا؟). این
روشی که تاکنون برای انجام تجارت وجود داشت، پرداخت یکباره با الف بود
طرح قیمت گذاری مبتنی بر هزینه در مقابل، رولزرویس مالکیت خود را حفظ می کند
موتورها و وظیفه نگهداری و تعمیر آنها را بر عهده دارد
(چطور؟). شرکت از این طریق یک جریان درآمد ثابت ایجاد می کند،
و با بهبود کارایی خدمات، هزینه ها را کاهش داده است. داده شده
هدف اصلی این شرکت از ساخت موتورهای کم تعمیر و نگهداری، این است
مدل کسب و کار پیمانکاری مبتنی بر عملکرد نیز تغییر کرده است
طرز فکر کارمندان، زیرا در قدیم تعمیرات موتور به عنوان یک کار انجام می شد
منبع درآمد مستقیم بود و همین امر منجر به اهداف مبهم در توسعه شد

کشورهای پاپی (/ˈpeɪpəl/ PAY-pəl؛ ایتالیایی: Stato Pontificio، لاتین: Dicio Pontificia)، رسما دولت کلیسا (ایتالیایی: Stato della Chiesa، تلفظ ایتالیایی: [ˈstaːto della ˈkjɛːza]؛ لاتین: Status Estius; 3])، مجموعه ای از قلمروها در شبه جزیره ایتالیا تحت حاکمیت مستقیم پاپ از 756 تا 1870 بودند.[4] آنها از قرن هشتم تا زمان اتحاد ایتالیا، بین سال های 1859 و 1870، جزو ایالت های اصلی ایتالیا بودند.

ریشه این ایالت در ظهور مسیحیت در سراسر ایتالیا و به همراه آن افزایش نفوذ کلیسای مسیحی بود. در اواسط قرن هشتم، با افول امپراتوری بیزانس در ایتالیا، پاپ به طور مؤثری حاکم شد. چندین فرمانروای مسیحی، از جمله شاهان فرانک، شارلمانی و پپین کوتاه، زمین‌هایی را برای اداره کلیسا اهدا کردند.[5] در دوران رنسانس، قلمرو پاپ به شدت گسترش یافت و پاپ یکی از مهم ترین حاکمان سکولار ایتالیا و همچنین رئیس کلیسا شد. در دوران اوج خود، کشورهای پاپ بیشتر مناطق مدرن ایتالیایی لاتزیو (شامل رم)، مارکه، اومبریا و رومانیا و بخش‌هایی از امیلیا را پوشش می‌دادند. این دارایی ها به عنوان جلوه ای از قدرت زمانی پاپ در مقابل تقدم کلیسایی او به حساب می آمد.

اول با سبک و مدل ویلاهای شمال آشنا شوید بعد اجاره کنید

تا سال 1861، بسیاری از قلمرو کشورهای پاپ توسط پادشاهی ایتالیا فتح شده بود. تنها لاتزیو، از جمله رم، تحت کنترل موقت پاپ باقی ماند. در سال 1870، پاپ لاتزیو و رم را از دست داد و هیچ قلمرو فیزیکی نداشت، به جز کلیسای سنت پیتر و اقامتگاه پاپ و ساختمان‌های مربوطه در اطراف محله واتیکان رم، که دولت جدید ایتالیا به‌رغم الحاق لاتزیو، آنها را از نظر نظامی اشغال نکرد. . در سال 1929 رهبر فاشیست ایتالیایی بنیتو موسولینی، رئیس دولت ایتالیا، با مذاکره بر سر معاهده لاتران که توسط دو طرف امضا شده بود، به مشکل "زندانی در واتیکان" که شامل ایتالیای متحد و مقر مقدس بود پایان داد. این معاهده حاکمیت مقر مقدس را بر یک موجودیت سرزمینی بین‌المللی تازه ایجاد شده به رسمیت می‌شناسد، یک دولت شهری در داخل رم که محدود به قلمروی نمادین است که به شهر واتیکان تبدیل می‌شود.

نام
ایالات پاپ به عنوان دولت پاپ نیز شناخته می‌شد (اگرچه معمولاً جمع ترجیح داده می‌شود، اما مفرد به همان اندازه صحیح است زیرا سیاست چیزی بیش از یک اتحادیه شخصی صرف بود). این قلمروها همچنین به‌عنوان دولت(های) کلیسا، ایالت‌های پاپی، ایالات کلیسایی یا کشورهای رومی (به ایتالیایی: Stato Pontificio، همچنین Stato della Chiesa، Stati della Chiesa، Stati Pontifici، و Stato Ecclesiastico نیز شناخته می‌شوند. ؛ لاتین: Status Pontificius، همچنین Dicio Pontificia «حکومت پاپ»).[6] نام مورد استفاده تا حدودی با ترجیحات و عادات زبان های اروپایی که در آن بیان می شد متفاوت بود.

ریشه ها
مقالات اصلی: دوک نشین رم و پاتریمونیوم سانکتی پتری
برای 300 سال اول خود، در داخل امپراتوری روم، کلیسا تحت آزار و اذیت قرار گرفت و به رسمیت شناخته نشد، قادر به نگهداری یا انتقال اموال نبود.[7] جماعت های اولیه در اتاق هایی که برای این منظور در خانه های افراد مرفه در نظر گرفته شده بود گرد هم می آمدند و تعدادی از کلیساهای اولیه که به عنوان کلیساهای عنوان دار شناخته می شدند و در حومه روم باستان قرار داشتند، به عنوان ملک توسط افراد نگهداری می شدند. توسط خود کلیسا با این وجود، املاکی که اسماً یا عملاً توسط تک تک اعضای کلیساهای رومی نگهداری می‌شوند معمولاً به عنوان میراث مشترکی در نظر گرفته می‌شوند که متوالی به «وارث» قانونی آن ملک، اغلب شماس‌های ارشد آن، که به نوبه خود دستیاران کلیسا بودند، واگذار می‌شود. اسقف محلی این میراث مشترک که به کلیساهای رم متصل شد و در نتیجه تحت سلطه اسقف حاکم آن بسیار قابل توجه شد، از جمله اینکه نه تنها خانه‌های غیره را در رم یا اطراف آن ایجاد کرد، بلکه دارایی‌هایی مانند latifundias، به طور کامل یا جزئی، در سراسر ایتالیا و فراتر از آن.[8]

فرقه مولوی دراویش، که در قرن سیزدهم در قونیه توسط شاعر صوفی مولانا رومی تأسیس شد، نقش مهمی در اسلامی‌سازی مردمان گوناگون آناتولی که قبلاً یونانی شده بودند، ایفا کرد.[103][104] بنابراین، در کنار ترکی شدن قلمرو، سلجوقیان که از نظر فرهنگی ایرانی شده بودند، اساس فرهنگ اصلی ترک-فارسی را در آناتولی ایجاد کردند، [105] که جانشینان نهایی آنها، عثمانی‌ها، آن را تصاحب کردند.[106][107]

ویژگی های خاص ویلاهای اجاره ای که سفرتان را دلنشین می کند

در سال 1514، سلطان سلیم اول (1512-1520) با شکست شاه اسماعیل اول از سلسله صفوی در نبرد چالدران، مرزهای جنوبی و شرقی امپراتوری را با موفقیت گسترش داد. در سال 1517 سلیم اول حکومت عثمانی را به الجزایر و مصر گسترش داد و در دریای سرخ حضور دریایی ایجاد کرد. پس از آن، رقابتی بین امپراتوری های عثمانی و پرتغال برای تبدیل شدن به قدرت دریایی غالب در اقیانوس هند، با تعدادی نبرد دریایی در دریای سرخ، دریای عرب و خلیج فارس آغاز شد. حضور پرتغالی ها در اقیانوس هند به عنوان تهدیدی برای انحصار عثمانی بر مسیرهای تجاری قدیمی بین شرق آسیا و اروپای غربی تلقی می شد. علیرغم حضور فزاینده برجسته اروپا، تجارت امپراتوری عثمانی با شرق تا نیمه دوم قرن هجدهم به شکوفایی ادامه داد.[111]

قدرت و اعتبار امپراتوری عثمانی در قرن های 16 و 17 به اوج خود رسید، به ویژه در دوران سلطنت سلیمان بزرگ، که شخصاً تغییرات عمده ای در قانون گذاری در رابطه با جامعه، آموزش، مالیات و قوانین جزایی ایجاد کرد.

مدرسه مناره اینس در قونیه (سمت چپ)، مدرسه چیفت منارلی در ارزروم (مرکز) و مسجد و بیمارستان بزرگ دیوریگی (راست) از بهترین نمونه‌های معماری سلجوقی هستند.
در سال 1243، ارتش سلجوقیان در نبرد کوسه داگ توسط مغول ها شکست خوردند و باعث شد که قدرت امپراتوری سلجوقی به آرامی از هم بپاشد. در پی آن، یکی از امپراتوری های ترک که توسط عثمان اول اداره می شد، طی 200 سال آینده به امپراتوری عثمانی تبدیل شد. عثمانی‌ها فتح امپراتوری بیزانس را با تصرف پایتخت آن، قسطنطنیه، در سال 1453 تکمیل کردند: فرمانده آنها از آن پس به نام محمد فاتح شناخته می‌شد.

پس از پایان Reconquista و متعاقب آن فرمان الحمرا در 31 مارس 1492، که منجر به اخراج غیر مسیحیان (مسلمانان و یهودیان) از ایبریا و جنوب ایتالیا تحت کنترل تاج‌های کاستیا و آراگون (و بعداً توسط امپراتوری اسپانیا) شد. تعداد زیادی از مسلمانان اندلس و یهودیان سفاردی در زمان سلطان بایزید دوم و جانشینان او به امپراتوری عثمانی مهاجرت کردند و عمدتاً در استانبول، ازمیر، سلانیک، بورسا و ادرنه ساکن شدند.[108]

فرقه مولوی دراویش، که در قرن سیزدهم در قونیه توسط شاعر صوفی مولانا رومی تأسیس شد، نقش مهمی در اسلامی‌سازی مردمان گوناگون آناتولی که قبلاً یونانی شده بودند، ایفا کرد.[103][104] بنابراین، در کنار ترکی شدن قلمرو، سلجوقیان که از نظر فرهنگی ایرانی شده بودند، اساس فرهنگ اصلی ترک-فارسی را در آناتولی ایجاد کردند، [105] که جانشینان نهایی آنها، عثمانی‌ها، آن را تصاحب کردند.[106][107]

در سال 1514، سلطان سلیم اول (1512-1520) با شکست شاه اسماعیل اول از سلسله صفوی در نبرد چالدران، مرزهای جنوبی و شرقی امپراتوری را با موفقیت گسترش داد. در سال 1517 سلیم اول حکومت عثمانی را به الجزایر و مصر گسترش داد و در دریای سرخ حضور دریایی ایجاد کرد. پس از آن، رقابتی بین امپراتوری های عثمانی و پرتغال برای تبدیل شدن به قدرت دریایی غالب در اقیانوس هند، با تعدادی نبرد دریایی در دریای سرخ، دریای عرب و خلیج فارس آغاز شد. حضور پرتغالی ها در اقیانوس هند به عنوان تهدیدی برای انحصار عثمانی بر مسیرهای تجاری قدیمی بین شرق آسیا و اروپای غربی تلقی می شد. علیرغم حضور فزاینده برجسته اروپا، تجارت امپراتوری عثمانی با شرق تا نیمه دوم قرن هجدهم به شکوفایی ادامه داد.[111]

قدرت و اعتبار امپراتوری عثمانی در قرن های 16 و 17 به اوج خود رسید، به ویژه در دوران سلطنت سلیمان بزرگ، که شخصاً تغییرات عمده ای در قانون گذاری در رابطه با جامعه، آموزش، مالیات و قوانین جزایی ایجاد کرد.

در سال 1514، سلطان سلیم اول (1512-1520) با شکست شاه اسماعیل اول از سلسله صفوی در نبرد چالدران، مرزهای جنوبی و شرقی امپراتوری را با موفقیت گسترش داد. در سال 1517 سلیم اول حکومت عثمانی را به الجزایر و مصر گسترش داد و در دریای سرخ حضور دریایی ایجاد کرد. پس از آن، رقابتی بین امپراتوری های عثمانی و پرتغال برای تبدیل شدن به قدرت دریایی غالب در اقیانوس هند، با تعدادی نبرد دریایی در دریای سرخ، دریای عرب و خلیج فارس آغاز شد. حضور پرتغالی ها در اقیانوس هند به عنوان تهدیدی برای انحصار عثمانی بر مسیرهای تجاری قدیمی بین شرق آسیا و اروپای غربی تلقی می شد. علیرغم حضور فزاینده برجسته اروپا، تجارت امپراتوری عثمانی با شرق تا نیمه دوم قرن هجدهم به شکوفایی ادامه داد.[111]

قدرت و اعتبار امپراتوری عثمانی در قرن های 16 و 17 به اوج خود رسید، به ویژه در دوران سلطنت سلیمان بزرگ، که شخصاً تغییرات عمده ای در قانون گذاری در رابطه با جامعه، آموزش، مالیات و قوانین جزایی ایجاد کرد.

مدرسه مناره اینس در قونیه (سمت چپ)، مدرسه چیفت منارلی در ارزروم (مرکز) و مسجد و بیمارستان بزرگ دیوریگی (راست) از بهترین نمونه‌های معماری سلجوقی هستند.
در سال 1243، ارتش سلجوقیان در نبرد کوسه داگ توسط مغول ها شکست خوردند و باعث شد که قدرت امپراتوری سلجوقی به آرامی از هم بپاشد. در پی آن، یکی از امپراتوری های ترک که توسط عثمان اول اداره می شد، طی 200 سال آینده به امپراتوری عثمانی تبدیل شد. عثمانی‌ها فتح امپراتوری بیزانس را با تصرف پایتخت آن، قسطنطنیه، در سال 1453 تکمیل کردند: فرمانده آنها از آن پس به نام محمد فاتح شناخته می‌شد.

پس از پایان Reconquista و متعاقب آن فرمان الحمرا در 31 مارس 1492، که منجر به اخراج غیر مسیحیان (مسلمانان و یهودیان) از ایبریا و جنوب ایتالیا تحت کنترل تاج‌های کاستیا و آراگون (و بعداً توسط امپراتوری اسپانیا) شد. تعداد زیادی از مسلمانان اندلس و یهودیان سفاردی در زمان سلطان بایزید دوم و جانشینان او به امپراتوری عثمانی مهاجرت کردند و عمدتاً در استانبول، ازمیر، سلانیک، بورسا و ادرنه ساکن شدند.[108]

طبق اعمال رسولان[89] انطاکیه (آنتاکیه کنونی)، شهری در جنوب ترکیه، جایی است که پیروان عیسی برای اولین بار «مسیحی» نامیده شدند. این شهر به سرعت به مرکز مهم مسیحیت تبدیل شد.[90][91] پولس رسول تارسوس به افسس سفر کرد و تقریباً سه سال در آنجا ماند و احتمالاً به عنوان خیمه‌ساز کار می‌کرد.[92] ادعا می شود که او معجزات متعددی انجام داده است، مردم را شفا داده و شیاطین را بیرون می کند، و ظاهراً فعالیت های تبلیغی را در مناطق دیگر سازماندهی کرده است.[93] پولس پس از حمله یک نقره‌ساز محلی که منجر به شورش طرفدار آرتمیس شد، افسوس را ترک کرد.[93] بر اساس روایات خارج از کتاب مقدس، عروج مریم در افسس اتفاق افتاد که یوحنای رسول نیز در آنجا حضور داشت. ایرنائوس درباره «کلیسای افسس که توسط پولس تأسیس شد و یوحنا تا زمان تراژان با آنها ادامه داد» می‌نویسد. گویا مقامات رومی یوحنا را به جزیره یونانی پاتموس تبعید کردند، جایی که طبق سنت، او کتاب مکاشفه را نوشت. کلیسای سنت جان در نزدیکی افسس، ساخته شده توسط ژوستینیان کبیر در قرن ششم، محل دفن رسول جان است، در حالی که خانه مریم باکره در نزدیکی آن توسط کلیسای کاتولیک به عنوان مکانی که مریم، مادر عیسی مسیح است، پذیرفته شده است. ، آخرین روزهای زندگی خود را قبل از عروج سپری کرد. سنت نیکلاس، متولد پاتارا، در نزدیکی میرا (دمره امروزی) در لیکیا زندگی می کرد.

در اجاره ویلا باید به چه امکاناتی توجه کنید

در سال 123 امپراتور هادریان به آناتولی سفر کرد. بناهای یادبود متعددی برای ورود او ساخته شد و او با معشوق خود آنتینووس اهل بیتینیا ملاقات کرد.[95] هادریان بر احیای یونان تمرکز کرد و چندین معابد ساخت و شهرها را بهبود بخشید. Cyzicus، Pergamon، Smyrna، Ephesus و Sardes به عنوان مراکز منطقه ای فرقه امپراتوری (neocoros) در این دوره تبلیغ شدند.[96]

دوره بیزانس

در سال 324 پس از میلاد، کنستانتین اول، بیزانس را به عنوان پایتخت جدید امپراتوری روم انتخاب کرد و نام آن را به روم جدید تغییر داد. در زمان کنستانتین، مسیحیت به دین انحصاری دولت تبدیل نشد، بلکه از اولویت امپراتوری برخوردار بود زیرا او با امتیازات سخاوتمندانه از آن حمایت می کرد. پس از مرگ تئودوسیوس اول در سال 395 و تقسیم دائمی امپراتوری روم بین دو پسرش، این شهر که در بین مردم به عنوان قسطنطنیه شناخته می شد، پایتخت امپراتوری روم شرقی شد. این امپراتوری که بعدها مورخین آن را امپراتوری بیزانس نامیدند، تا اواخر قرون وسطی بر بیشتر قلمرو ترکیه کنونی حکومت می‌کرد؛[97] اگرچه مناطق شرقی تا نیمه اول قرن هفتم در دست ساسانیان بود. قرن. جنگ‌های مکرر بیزانس و ساسانی، ادامه جنگ‌های قرن‌ها روم و ایران، در بخش‌های مختلف ترکیه امروزی بین قرن‌های چهارم و هفتم رخ داد. چندین شورا کلیسای اولیه در شهرهای واقع در ترکیه امروزی برگزار شد، از جمله اولین شورای نیکیه (ایزنیک) در سال 325 (که منجر به اولین دکترین مسیحی یکنواخت به نام اعتقادنامه نیقیه) شد، اولین شورای قسطنطنیه. (استانبول) در 381، شورای افسس در 431، و شورای کلسدون (Kadıköy) در سال 451.[98] امپراتوری بیزانس در بیشتر دوران حیات خود یکی از قدرتمندترین نیروهای اقتصادی، فرهنگی و نظامی در اروپا بود.[99]

سلجوقیان و امپراتوری عثمانی
اطلاعات بیشتر: مهاجرت ترک ها، امپراتوری سلجوقیان، سلطنت روم، و امپراتوری عثمانی

امپراتوری بزرگ سلجوقیان در سال 1092 پس از مرگ ملکشاه اول[100]
خاندان سلجوقی از شاخه کینیک از ترکان اوغوز که در حاشیه جهان اسلام، در خاقانات یابگو از کنفدراسیون اوغوز، در شمال دریای خزر و آرال، در قرن نهم ساکن بودند، سرچشمه گرفت.[101] در قرن دهم، سلجوقیان از سرزمین اجدادی خود به ایران مهاجرت کردند که پس از تأسیس آن توسط طغرل، هسته اداری امپراتوری بزرگ سلجوقیان شد.[102] در نیمه دوم قرن یازدهم، ترکان سلجوقی شروع به نفوذ به ارمنستان قرون وسطایی و مناطق شرقی آناتولی کردند. در سال 1071، سلجوقیان بیزانسی ها را در نبرد مانزیکرت شکست دادند و روند ترک شدن در این منطقه را آغاز کردند. زبان ترکی و اسلام به آناتولی معرفی شد و به تدریج در سراسر منطقه گسترش یافت. انتقال آهسته از آناتولی عمدتاً مسیحی و یونانی زبان به یک آناتولی عمدتاً مسلمان و ترک زبان در حال انجام بود.

جنگ تروا در شهر باستانی تروا، بین ترواها و آخائیان (یونانیان میسنی)، پس از اینکه شاهزاده پاریس تروا، ملکه هلن را از شوهرش منلائوس، پادشاه اسپارت، برادر کوچکتر آگاممنون، پادشاه میکنه، گرفت، رخ داد. آخائیان را رهبری کرد. جنگ یکی از مهم ترین رویدادهای اساطیر یونان باستان است و از طریق بسیاری از آثار ادبیات یونان، به ویژه ایلیاد هومر، روایت شده است. این که آیا هیچ واقعیت تاریخی در پشت جنگ تروا وجود دارد یا نه، یک سوال باز باقی می ماند. کسانی که معتقدند داستان‌های جنگ تروا برگرفته از یک درگیری تاریخی خاص است، معمولاً آن را به قرن 12 یا 11 قبل از میلاد می‌گذارند، و اغلب تاریخ‌های اراتوستن، 1194-1184 قبل از میلاد را ترجیح می‌دهند، که تقریباً با شواهد باستان‌شناسی از یک فاجعه مطابقت دارد. سوزاندن تروی هفتم، [69] و فروپاشی اواخر عصر برنز.

ویلای استخردار و نزدیک ساحل، لذت دو برابری سفر

اولین دولتی که مردم همسایه آن را ارمنستان می نامیدند، ایالت سلسله ارونتید ارمنی بود که شامل بخش هایی از شرق ترکیه کنونی بود که از قرن ششم قبل از میلاد آغاز شد. در شمال غربی ترکیه، مهم ترین گروه قبیله ای در تراکیه باستان، اودیریسی ها بودند که توسط ترس اول تأسیس شد.[70]

سباستیون آفرودیسیا، شهری که به نام آفرودیت، الهه زیبایی یونان، نامگذاری شده است. در سال 2017 در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.[71]

کتابخانه سلسوس در افسوس توسط رومیان در 114-117 ساخته شد.[72] معبد آرتمیس در افسوس که توسط کرزوس پادشاه لیدیا در قرن ششم قبل از میلاد ساخته شد، یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان بود.[73]
تمام ترکیه امروزی در قرن ششم قبل از میلاد توسط امپراتوری هخامنشی ایران فتح شد.[74] جنگ‌های یونان و ایران زمانی آغاز شد که شهرهای یونانی در ساحل آناتولی در سال 499 قبل از میلاد علیه حکومت ایران شورش کردند. ملکه آرتمیسیا اول از ایالت-شهر یونان باستان هالیکارناسوس، که در آن زمان در ساتراپی هخامنشی کاریا قرار داشت، به عنوان متحد خشایارشا یکم، پادشاه ایران، در جریان تهاجم دوم پارسیان به یونان در سال 1998، علیه دولت‌شهرهای یونانی مستقل جنگید. 480 قبل از میلاد.[75][76]

قلمرو ترکیه بعداً در سال 334 قبل از میلاد به دست اسکندر مقدونی افتاد،[77] که منجر به افزایش همگونی فرهنگی و یونانی شدن در این منطقه شد.[12] پس از مرگ اسکندر در سال 323 قبل از میلاد، آناتولی متعاقباً به تعدادی از پادشاهی‌های کوچک هلنیستی تقسیم شد که همگی در اواسط قرن 1 قبل از میلاد بخشی از جمهوری روم شدند.[78] روند هلنی شدن که با فتح اسکندر آغاز شد تحت حاکمیت روم تسریع شد و در قرون اولیه عصر مسیحیت، زبان‌ها و فرهنگ‌های محلی آناتولی منقرض شدند و تا حد زیادی با زبان و فرهنگ یونانی باستان جایگزین شدند.[15][79] از قرن اول پیش از میلاد تا قرن سوم پس از میلاد، بخش‌های وسیعی از ترکیه امروزی بین روم‌ها و اشکانیان همسایه از طریق جنگ‌های مکرر روم و اشکانی درگیر شد.

گالاتیا منطقه ای باستانی در ارتفاعات آناتولی مرکزی بود که سلت ها در آن زندگی می کردند. واژه‌های «غلاطیان» توسط یونانیان برای سه قوم سلتیک آناتولی به کار رفت: تکتوزاژها، تروکمی‌ها و تولیستوبوگی‌ها.[80][81] در قرن اول پیش از میلاد، سلت ها چنان یونانی شده بودند که برخی از نویسندگان یونانی آنها را هلنوگالاتای (Ἑλληνογαλάται) نامیدند.[82] گالاتیا برگرفته از گول‌های تراکیه (ر.ک. تیلیس) بود که در قرن سوم قبل از میلاد در اینجا ساکن شدند و به دنبال تهاجم فرضی گالیها به بالکان در سال 279 قبل از میلاد، به یک قبیله کوچک خارجی گذرا تبدیل شدند.

پادشاهی پونتوس یک پادشاهی هلنیستی بود که مرکز آن در منطقه تاریخی پونتوس بود و توسط سلسله میتریداتی با منشأ ایرانی اداره می‌شد، [83] [84] [85] [86] که ممکن است مستقیماً با داریوش بزرگ و داریوش بزرگ مرتبط باشد. سلسله هخامنشی.[87][86] این پادشاهی توسط میتریدات یکم در 281 قبل از میلاد اعلام شد و تا زمان فتح آن توسط جمهوری روم در سال 63 قبل از میلاد ادامه داشت. پادشاهی پونتوس در زمان میتریدات ششم بزرگ که کلخیس، کاپادوکیه، بیتینیا و مستعمرات یونانی خرسونسوس تائوریک را فتح کرد، به بزرگترین گستره خود رسید. پس از مبارزه طولانی با روم در جنگ های میتریداتیک، پونتوس شکست خورد.

تمام مناطق و قلمروهای باستانی مربوط به ترکیه مدرن در نهایت بخشی از امپراتوری روم شدند و بسیاری از آنها نام تاریخی خود را در دوران باستان کلاسیک به عنوان استان های رومی حفظ کردند.

تغییر نام رسمی
در ژانویه 2020، مجمع صادرکنندگان ترکیه - سازمان چتر صادرات ترکیه - اعلام کرد که از "ساخت ترکیه" در تمام برچسب های خود استفاده خواهد کرد تا برند و هویت مشاغل ترکیه را در صحنه بین المللی استاندارد کند. با استفاده از اصطلاح "Türkiye" در تمام زبان های سراسر جهان.[38]

از رویا تا واقعیت، ماجرای خواندنی ویلای اجاره ای

در دسامبر 2021، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه بخشنامه ای صادر کرد و خواستار برچسب «ساخت ترکیه» به صادرات شد. در این بخشنامه همچنین آمده است که در رابطه با سایر ارتباطات دولتی، «در استفاده از عبارت «ترکیه» به جای عباراتی مانند «ترکیه»، «ترکیه»، «ترکیه» و غیره حساسیت لازم نشان داده خواهد شد.[39] [40] دلیل ارجحیت ترکیه در بخشنامه این بود که «فرهنگ، تمدن و ارزش‌های ملت ترک را به بهترین نحو بازنمایی و بیان می‌کند». به گفته تلویزیون دولتی ترکیه TRT World، همچنین برای جلوگیری از ارتباط تحقیرآمیز با بوقلمون، پرنده بود.[38] در ژانویه 2022 گزارش شد که دولت قصد دارد ترکیه را در سازمان ملل متحد به ثبت برساند.[41] مولود چاووش اوغلو وزیر امور خارجه در 31 مه 2022 نامه هایی به سازمان ملل و سایر سازمان های بین المللی ارسال کرد و از آنها درخواست کرد که از ترکیه استفاده کنند. سازمان ملل با این درخواست موافقت کرد و بلافاصله آن را اجرا کرد.[42][43] وزارت امور خارجه ایالات متحده به طور رسمی استفاده از ترکیه را در ژانویه 2023 آغاز کرد.[44]

تاریخ

پیش از تاریخ آناتولی و تراکیه شرقی
مقالات اصلی: پیش از تاریخ آناتولی و ماقبل تاریخ اروپای جنوب شرقی

برخی از هنگ‌ها در گوبکلی تپه در سال 9600 قبل از میلاد ساخته شده‌اند که بیش از هفت هزار سال قبل از استون هنج در انگلستان ساخته شده است.[45]
شبه جزیره آناتولی که بیشتر ترکیه مدرن را شامل می شود، یکی از قدیمی ترین مناطق مسکونی دائمی در جهان است. جمعیت های مختلف آناتولی باستان حداقل از دوران نوسنگی تا دوره هلنیستی در آناتولی زندگی می کردند.[12] بسیاری از این مردمان به زبان‌های آناتولی، شاخه‌ای از خانواده بزرگ‌تر زبان‌های هند و اروپایی صحبت می‌کردند:[46] و با توجه به قدمت زبان‌های هیتی و لوویی هندواروپایی، برخی از محققان آناتولی را به‌عنوان مرکز فرضی پیشنهاد کرده‌اند.

زبانهای هند و اروپایی تابش کردند.[47] قسمت اروپایی ترکیه که تراکیه شرقی نامیده می شود نیز حداقل از چهل هزار سال پیش مسکونی بوده است و شناخته شده است که در حدود 6000 سال قبل از میلاد در عصر نوسنگی بوده است.[13] گسترش کشاورزی از خاورمیانه به اروپا به شدت با مهاجرت کشاورزان اولیه از آناتولی در حدود 9000 سال پیش مرتبط بود و فقط یک تبادل فرهنگی نبود.[48] کشاورزان دوره نوسنگی آناتولی بخش قابل توجهی از اصل و نسب خود را از شکارچیان آناتولی گرفته بودند.[49]

گوبکلی تپه محل قدیمی‌ترین بنای مذهبی ساخته دست بشر است، معبدی که قدمت آن به حدود 10000 سال قبل از میلاد می‌رسد، [45] در حالی که چاتالهویوک یک سکونتگاه بسیار بزرگ نوسنگی و کالکولیتیک در جنوب آناتولی است که تقریباً از 7500 قبل از میلاد تا 5700 قبل از میلاد وجود داشته است. این بزرگترین و بهترین محوطه دوران نوسنگی حفظ شده تا به امروز است و در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

ترکیه (به ترکی: Türkiye [ˈtyɾcije])، با نام رسمی جمهوری ترکیه (به ترکی: Türkiye Cumhuriyeti [ˈtyɾcije dʒumˈhuːɾijeti] (گوش دادن))، یک کشور بین قاره ای است که عمدتاً در شبه جزیره آناتولی در غرب آسیا، با یک منطقه کوچک بالکان در آسیای غربی واقع شده است. شبه جزیره در جنوب شرقی اروپا. از شمال با دریای سیاه همسایه است. گرجستان در شمال شرقی؛ ارمنستان، آذربایجان و ایران در شرق؛ عراق در جنوب شرقی؛ سوریه و دریای مدیترانه در جنوب؛ دریای اژه در غرب؛ و یونان و بلغارستان در شمال غربی. قبرس در سواحل جنوبی قرار دارد. اکثر مردم ترک هستند و کردها بزرگترین اقلیت هستند.[4] آنکارا پایتخت ترکیه است، در حالی که استانبول بزرگترین شهر و مرکز مالی آن است.

اگر از شولوغی خسته شده اید در این لوکیشن ها ویلا اجاره کنید

یکی از اولین مناطق جهان که به طور دائم مستقر شده اند، ترکیه امروزی مکان های مهم دوران نوسنگی مانند گوبکلی تپه را در خود جای داده است و تمدن های باستانی از جمله هاتی ها، هیتی ها، مردمان آناتولی، یونانیان میسینی، ایرانی ها و دیگران در آن ساکن بوده اند.[11][12] ][13][14] به دنبال فتوحات اسکندر مقدونی که دوره هلنیستی را آغاز کرد، بیشتر مناطق باستانی از نظر فرهنگی یونانی شدند و این در دوران بیزانس ادامه یافت.[12][15] ترکان سلجوقی در قرن یازدهم مهاجرت خود را آغاز کردند و سلطنت روم تا زمان حمله مغول در سال 1243 بر آناتولی حکومت می کرد، زمانی که به شاه نشین های کوچک ترک تجزیه شد.[16] از اواخر قرن سیزدهم، عثمانی‌ها حکومت‌ها را متحد کردند و بالکان را فتح کردند و ترکی شدن آناتولی در دوره عثمانی افزایش یافت. پس از اینکه محمد دوم قسطنطنیه (استانبول کنونی) را در سال 1453 فتح کرد، توسعه عثمانی در زمان سلیم اول ادامه یافت.

در زمان سلیمان اعظم، امپراتوری عثمانی به یک قدرت جهانی تبدیل شد.[11][17][18] از اواخر قرن 18 به بعد، قدرت امپراتوری با از دست دادن تدریجی مناطق کاهش یافت.[19] محمود دوم در اوایل قرن نوزدهم دوره مدرنیزاسیون را آغاز کرد.[20] انقلاب ترک های جوان در سال 1908 قدرت سلطان را محدود کرد و پارلمان عثمانی را پس از 30 سال تعلیق احیا کرد و امپراتوری را وارد دوره چند حزبی کرد.[21][22] سه پاشا با کودتای 1913 کنترل را به دست گرفتند و به عنوان یکی از قدرت های مرکزی در سال 1914 وارد جنگ جهانی اول شدند. در طول جنگ، دولت عثمانی علیه اتباع ارمنی، یونانی و آشوری خود نسل کشی کرد.[23][24] ] پس از شکست در جنگ، امپراتوری عثمانی تقسیم شد.[25]

جنگ استقلال ترکیه علیه نیروهای متفقین اشغالگر منجر به الغای سلطنت در 1 نوامبر 1922، امضای معاهده لوزان (که جایگزین معاهده سور شد) در 24 ژوئیه 1923 و اعلام جمهوری در 29 اکتبر شد. 1923. با اصلاحاتی که توسط مصطفی کمال آتاتورک، اولین رئیس جمهور کشور آغاز شد، ترکیه به یک جمهوری سکولار، واحد و پارلمانی تبدیل شد. ترکیه در بیشتر جنگ جهانی دوم بی طرف ماند، اما در کنار متفقین وارد مراحل پایانی جنگ شد. ترکیه نقش برجسته‌ای در جنگ کره ایفا کرد و در سال 1952 به ناتو پیوست. در سال‌های جنگ سرد، این کشور دو کودتای نظامی در سال‌های 1960 و 1980 و یک دوره آشفتگی اقتصادی و سیاسی در دهه 1970 را تحمل کرد. اقتصاد در دهه 1980 آزاد شد و منجر به رشد اقتصادی قوی‌تر و ثبات سیاسی شد. از سال 2002، نظام سیاسی این کشور تحت تسلط حزب عدالت و توسعه و رهبر آن رجب طیب اردوغان بوده است که تحت رهبری آنها یک دهه رشد سریع تولید ناخالص داخلی اسمی تا سال 2013 اتفاق افتاد.